mv2Η διαδικασία της μοριακής ενεργοποίησης βελτιώνει σημαντικά τη βιολογική δραστηριότητα και τη βιοχημική δραστικότητα όλων των αντιοξειδωτικών μορίων.

Ανακαλύφθηκε στο C.S.I.C. (Concejo Superior de Investigacione Cientificas / Superior Council of Scientific Research), την πιο σημαντική δημόσια ερευνητική δομή της Ισπανίας.

Στο μηχανισμό αυτό έχουμε παρατηρήσει μεγαλύτερη συνέργεια μεταξύ κάποιων χρησιμοποιούμενων αντιοξειδωτικών, που είναι μερικές φορές ικανά να αυξήσουν σημαντικά την αθροιστική αντιοξειδωτική τους ικανότητα.

Πολλοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν την ενεργοποίηση όλων των αντιοξειδωτικών.

Μεταξύ των πιο σημαντικών χημικών παραγόντων είναι : η μοριακή δομή, οι ενεργές λειτουργικές ομάδες, ειδικοί αντιοξειδωτικοί καταλύτες, το μοριακό βάρος, το PH, οι διπλοί δεσμοί άνθρακα, οι συντελεστές διαλυτότητας κτλ, καθώς και η αντιοξειδωτική ικανότητα καθενός μορίου.

Η διάρκεια και ο βαθμός της μοριακής ενεργοποίησης είναι μεταξύ των πιο σημαινόντων φυσικών παραγόντων.

Δεν χρειάζονται όλα τα αντιοξειδωτικά τον ίδιο χρόνο ενεργοποίησης για να φτάσουν στη μέγιστη αντιοξειδωτική τους ικανότητα. Η πιο σημαντική παράμετρος για τον έλεγχο της καλύτερης απόδοσης είναι η βελτιστοποίησή τους. Μόλις η μέγιστη αντιοξειδωτική τους ικανότητα βρεθεί στην πιο επιθυμητή αιχμή της, η ενεργοποίηση πρέπει να διακοπεί λόγω του ότι μετά από την αιχμή αυτή η αντιοξειδωτική τους ικανότητα αρχίζει να ελαττώνεται σταδιακά ή γρήγορα. Αυτή η ζώνη – αμέσως μετά τον ιδανικό χρόνο ενεργοποίησης – είναι όταν ξεκινάει η οξείδωση και για το λόγο αυτό είναι απαραίτητο να οριστεί ο ιδανικότερος χρόνος με μεγάλη ακρίβεια σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.

 

 

Όταν πρόκειται για ένα μείγμα 2 ή περισσότερων αντιοξειδωτικών, ο ιδανικός χρόνος ενεργοποίησης έχει προηγουμένως προσδιοριστεί για κάθε ένα από αυτά και αυτή η καθορισμένη παράμετρος διατηρείται πάντα σταθερή με σεβασμό.

lab

Η αντιοξειδωτική ικανότητα αναλύεται χρησιμοποιώντας το αντιδραστήριο Somogyi-Nelson. Αυτό το αντιδραστήριο είναι ικανό να εκτιμήσει με μαθηματική ακρίβεια την αντιοξειδωτική ικανότητα των προς έλεγχο μορίων. Όταν κάποια αντιοξειδωτικά, όπως συγκεκριμένα φυσικά φλαβονοειδή, ενεργοποιούνται, μπορούν να αυξήσουν την αντιοξειδωτική τους ικανότητα 618,64% (7.186 φορές υψηλότερη από αυτήν χωρίς ενεργοποίηση). Αυτό διότι συνεργικές δράσεις αυξάνονται επίσης με συγκεκριμένα αντιοξειδωτικά.

Για καλύτερη κατανόηση της σημασίας της ενεργοποίησης θα μπορούσαμε να δώσουμε το παράδειγμα του υγρού VIUSID. Σε ανενεργοποιημένη μορφή, είχε αρχικά αντιοξειδωτική ικανότητα 1.100 βαθμών. Όταν ενεργοποιήθηκε αυξήθηκε στις ακόλουθες τιμές : 1.225, 1.320 και 3.300, αυξανόμενο κατά 200%. Αργότερα, το 2004, καταφέραμε να πετύχουμε αντιοξειδωτική ικανότητα 9.600 στο υγρό VIUSID (7.836 φορές υψηλότερη από την αρχική μη ενεργοποιημένη κατάσταση). Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η ενεργοποίηση είναι απαραίτητη και ουσιώδης στο να αποκτηθεί η μέγιστη βιολογική δραστηριότητα και, ως συνέπεια, η μέγιστη αποτελεσματικότητα, στη θεραπεία νόσων οι οποίες άμεσα ή έμμεσα παράγουν ελεύθερες ρίζες.

 

Copyright © 2015-2018 ArmAturA IKE ®. Με την επιφύλαξη παντός νομίμου δικαιώματος

web marketing | προώθηση ιστοσελίδων από την alphatek ® σε συνεργασία με το ekkentro